Με την ευκαιρία των εορτών του Πάσχα, κάποιοι/ες βάλθηκαν να μας θυμίσουν ότι πλησιάζουν οι δημοτικές εκλογές. Πώς αλλιώς να ερμηνευθεί το πήγαινε-έλα τους από εκκλησία σε εκκλησία, η κατάληψη περίοπτων θέσεων, ώστε να είναι ορατοί/ές πανταχόθεν και άλλα φαιδρά. Κάποιοι δεν δίστασαν (οι …αθεόφοβοι) να «εκμεταλλευτούν» ακόμη και τη Σταύρωση και τον Επιτάφιο, καταλαμβάνοντας θέση τέτοια ώστε όχι μόνο να τους βλέπουν όλοι αλλά και να μπορούν να χαιρετούν τους προσερχόμενους να προσκυνήσουν τον εσταυρωμένο. Νόμιζες ότι σε λίγο θα βγάλουν και θα διανείμουν φυλλάδια δίπλα στο σταυρό. Χωρίς αιδώ προς το θείον αλλά και χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι γίνονται γελοίοι. Εκτός αν το τελευταίο το έχουν συνηθίσει και δεν τους ενδιαφέρει. Φανταστείτε τι έχουμε να δούμε το Πάσχα του 2010!!!
.............................................................
Στις 28 Μαρτίου, 20:30-21:30 το βράδυ, ήταν η Ώρα της Γης. Η μεγαλύτερη παγκόσμια συμβολική δράση ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Στην Αθήνα, έσβησαν τα φώτα στο Δημαρχιακό Μέγαρο και στο Λυκαβηττό. Στη φετινή εκδήλωση, με τη σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας, όπως ο Παρθενώνας, ο Ιερός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά και το Μνημείο του Φιλοπάππου συμμετείχαν στην Ώρα της Γης με τη συσκότιση τους… Μέρες πριν την 28η Μαρτίου τα ΜΜΕ πανηγύριζαν το γεγονός ότι η Ελλάδα «κατέκτησε την παγκόσμια πρωτιά» συμμετοχής στην πρωτοβουλία αυτή και οι Έλληνες «έδωσαν δυναμικό παρόν». Πώς συμβαίνει όμως από την άλλη να βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις από πλευράς περιβαλλοντικής συνείδησης και συμπεριφοράς; Γιατί βρισκόμαστε πρώτοι σε κατανάλωση ενέργειας και νερού; Γιατί έχουμε βρώμικες πόλεις, μολυσμένα ποτάμια, παραλίες-σκουπιδότοπους; Γιατί πετάμε σκουπίδια και αποτσίγαρα από το παράθυρο του ΙΧ μας, κάτι που είναι ασύλληπτο για άλλους (συν) Ευρωπαίους, που ίσως να μην είχαν τόσο «δυναμικό παρόν» στην συσκότιση της 28ης Μαρτίου! Γιατί ανακυκλώνουμε μόλις το 10% των απορριμμάτων μας, ενώ άλλοι ξεπερνούν το 50%; Μήπως τελικά μας αρέσουν τα ωραία λόγια, οι εκδηλώσεις και πανηγύρεις αλλά όχι η υλοποίηση; Αυτή μάλλον την αφήνουμε για τους …άλλους!!!
...........................................................................
Βουλευτικές εκλογές στη γειτονική μας Αλβανία την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα, υπό την ηγεσία του κατά τα τελευταία χρόνια (ιδιαίτερα επιτυχημένου) Δημάρχου Τιράνων Έντυ Ράμα, προηγείται έναντι του Δημοκρατικού Κόμματος, που βρίσκεται στην εξουσία, υπό την ηγεσία του σημερινού πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα.
Η ελληνική εθνική μειονότητα εμφανίζεται για μια ακόμη φορά διασπασμένη και διχασμένη. Αλληλοκατηγορίες, μηνύσεις, περίεργες συμμαχίες αποδεικνύουν περίτρανα ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για την… ελληνικότητα των Βορειοηπειρωτών!!! Απολύτως γνήσιοι Έλληνες, πιστοί στις παραδόσεις της Φυλής: ο ένας βγάζει το μάτι του άλλου.
.............................................................................
Και τώρα τι θα κάνουμε χωρίς καπνιστές; Ήταν κι’ αυτοί μια κάποια λύση, όπως θα έλεγε και ο Καβάφης. Καπνιστές και αντικαπνιστές προ των νέων μέτρων που θα εφαρμοστούν από την 1η Ιουλίου. Οι πρώτοι προβληματισμένοι, οι δεύτεροι ανακουφισμένοι. Απομένει να δούμε στην πράξη την εφαρμογή των διατάξεων και το σεβασμό τους από τους ενδιαφερόμενους. Η ουσία είναι ότι πολλοί (κυρίως παιδιά) θα πάψουν να «καπνίζουν» χωρίς τη θέλησή τους. Οι καπνιστές πρέπει να σέβονται τους μη καπνιστές. Όσο για τα περί ανοχής, δημοκρατίας, φασισμού και άλλα παρόμοια, θα πρέπει να τα δεχθούμε μόνο ως φαιδρότητες. Ο μη καπνιστής δεν κάνει κάτι για να ενοχλεί. Ο καπνιστής καπνίζει και ενοχλεί!
………………………………………………..
Όταν ο Καποδίστριας αποφάσισε να αφήσει τη Ρωσία οριστικά και να έρθει για πάντα στην Ελλάδα, πρώτη του δουλειά ήταν να πουλήσει τα έπιπλά του. Ήταν καλοκαμωμένα και ακριβά και θεώρησε ότι αν τα έφερνε μαζί του στην Ελλάδα θα ήταν πρόκληση για τους φτωχούς Έλληνες. Τα πούλησε όλα και κατάφερε να εισπράξει απ' αυτά πενήντα χιλιάδες ρούβλια, τα οποία έστειλε σε Έλληνες σιτέμπορους στην Οδησσό παρακινώντας να προσθέσουν κι αυτοί ότι θέλανε. Με όλο το ποσόν θα αγόραζαν σιτάρι και θα το έστελναν στους Έλληνες που πεινασμένοι αγωνίζονταν για τη λευτεριά τους. Οι Έλληνες σιτέμποροι της Οδησσού σεβάστηκαν την επιθυμία του Καποδίστρια και διπλασίασαν τις πενήντα χιλιάδες ρούβλια που τους έστειλε. Φόρτωσαν πέντε καράβια σιτάρι και στείλανε από ένα στα Ψαρά, στην Ύδρα και στις Σπέτσες. Τα άλλα δύο τα στείλανε στ' Ανάπλι για να εφοδιάσουν το στρατό. Οποιαδήποτε ομοιότητα με σύγχρονους ηγέτες είναι απλά σύμπτωση…
