Της Χρύσας Παρίση 
Η «απουσία» ως… πολιτική πρακτική!
Εκείνοι που αναλαμβάνουν να διαχειρίζονται τις τύχες των τοπικών κοινωνιών οφείλουν να είναι παρόντες σε όλους τους τομείς δραστηριοτήτων και να μετέχουν ενεργά σε κάθε πρωτοβουλία. Οι δημότες ψηφίζουν κάποια άτομα για να ασχοληθούν με τον τόπο τους, να ανησυχούν γι’ αυτόν και να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή σε κάθε πρόβλημα. Να είναι πάντοτε «παρόντα» , να διατυπώνουν ευθαρσώς τις απόψεις τους και τις αντιρρήσεις τους, με επιχειρήματα. Με μια λέξη: να έχουν ΘΕΣΗ.
Σε κάθε περίπτωση, η «απουσία» αποτελεί αρνητική συμπεριφορά. Η άρνηση σε καμιά περίπτωση δεν παράγει αποτέλεσμα αλλά μόνο προβλήματα δημιουργεί. Όσοι επιλέγουν την άρνηση, στην πράξη παραιτούνται από αυτό που ανέλαβαν και υποσχέθηκαν να κάνουν. Τελικά αυτοκαταργούνται .
Επιπλέον οι δημότες απαιτούν από τα άτομα που αναλαμβάνουν να τους εκπροσωπήσουν, υψηλό επίπεδο πολιτικού πολιτισμού, που σημαίνει αξιοπρεπή συμπεριφορά, ευπρέπεια λόγων και έντιμη δράση. Δυστυχώς κάποιοι φθάνουν στο σημείο, ενώ οι ίδιοι απέχουν ή «απουσιάζουν», να εκφράζουν κριτική για όσους δραστηριοποιούνται σε κάποιο σκοπό. Ε…, στην περίπτωση αυτή μιλάμε για απύθμενο θράσος.
Ο τελευταίος πνεύμονας
Μετά και την πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στην Αττική, ακούγεται όλο και περισσότερο ότι ο Υμηττός είναι πλέον ο τελευταίος πνεύμονας για το Λεκανοπέδιο. Αυτός ο πνεύμονας βρίσκεται δίπλα στα σπίτια μας, γεγονός που μας υποχρεώνει να συσπειρωθούμε και να αναπτύξουμε όποια δράση απαιτείται για την προστασία του.
Είναι γνωστό ότι οι Δήμοι γύρω από τον Υμηττό έχουν συστήσει από το 1992 τον Σύνδεσμο Προστασίας και Ανάπλασης Υμηττού (ΣΠΑΥ) με σκοπό την προστασία του δάσους του Υμηττού από φυσικές και ανθρωπογενείς αιτίες. Παράλληλα, κάποιοι Δήμοι έχουν ιδρύσει και φορείς για την εθελοντική συνεισφορά στην δασοπροστασία. Οι Δήμοι Παπάγου και Χολαργού έχουν ιδρύσει στην αρχή της φετινής θερινής περιόδου τις Εθελοντικές Υπηρεσίας Δασοπροστασίας, οι οποίες έχουν αναπτύξει αξιόλογη δράση. Παρά την όχι μεγάλη συμμετοχή των πολιτών (ίσως γιατί ήταν η αρχή) και τα λιγοστά μέσα, δημιουργήθηκε ένα λειτουργικό πυροφυλάκιο από κάθε Δήμο, τα οποία βρίσκονταν σε εικοσιτετράωρη επικοινωνία με τον ΣΠΑΥ, τους λοιπούς Δήμους και την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Παράλληλα, συντόνιζαν τα παρατηρητήρια που ο κάθε Δήμος είχε επανδρωμένα.
Λίγα σχετικά άτομα πετύχαμε σημαντικό έργο. Καταρχήν βάλαμε τις βάσεις μιας δημοτικής υπηρεσίας δασοπροστασίας για το μέλλον. Μηχανοργάνωση, ηλεκτρονική και τηλεφωνική επικοινωνία, συνεργασία με τους λοιπούς Δήμους και φορείς, συνεργασία με το προσωπικό του Δήμου, αποτελούν ήδη μια πολύτιμη εμπειρία που αποκομίσαμε μέσα σε ένα κλίμα συνεργασίας και εξαιρετικών σχέσεων. Περισσότερες λεπτομέρειες γράφουμε σε άλλη σελίδα.
Βέβαια υπήρχαν και εκείνοι που ενώ όφειλαν να είναι παρόντες, «έλαμψαν» με την απουσία τους. Δεν πειράζει όμως, ελπίζουμε να τους έχουμε το επόμενο καλοκαίρι. Επειδή, μάλιστα θα είναι έτος εκλογών, τους φαντάζομαι όλους να φωτογραφίζονται στον Υμηττό με μια μάνικα στα χέρια!!!
