Αρκετοί πολιτικοί, ιδιαίτερα του κυβερνώντος κόμματος, εκφράζουν την πρόθεσή τους να είναι υποψήφιοι στις εκλογές για την Αυτοδιοίκηση. Άλλοι για Δήμαρχοι, άλλοι για Περιφερειάρχες. Τι συμβαίνει και θέλουν να εγκαταλείψουν τα έδρανα του Κοινοβουλίου; Προφανώς ή θεωρούν καλύτερες τις θέσεις της Αυτοδιοίκησης ή τους… ενοχλεί που είναι βουλευτές.
***
Διαζύγιο είχαμε στον ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο απ’ ότι φαίνεται δεν ήταν ΣΥΝ…αινετικό. Οι αποχωρήσαντες (αποκαλούμενοι «ανανεωτικοί») μιλούν για αδυναμία συνύπαρξης, ενώ η περί τον κ. Τσίπρα «προεδρική» ομάδα τους εγκαλεί ως διασπαστές. Ακούμε δηλώσεις εκατέρωθεν αλλά ως μη εθισμένοι στη φρασεολογία των «προοδευτικών» δεν μπορούμε να κατανοήσουμε ούτε τα… νοήματα, ούτε τις διαφορές μεταξύ τους. Εδώ που τα λέμε δεν μας πολυενδιαφέρει τι λένε. Αφού τα καταλαβαίνουν οι ίδιοι αρκεί.
***
Ανεμομαζώματα… Έκπληκτοι οι Έλληνες πολίτες μαθαίνουν για τα σπίτια του πρωην υπουργού Α. Τσοχατζόπουλου. Όχι ένα ή δύο αλλά καμιά εικοσαριά. Μόνο στην Αττική βρέθηκαν 15 ακίνητα, ενώ ελέγχονται και άλλες περιοχές της χώρας με πρώτη τη Θεσσαλονίκη. Θλιβερή κατάληξη για έναν πολιτικό που η Πολιτεία του εμπιστεύθηκε επί 20 συναπτά έτη υπουργικά αξιώματα, που υπήρξε πολιτικός προϊστάμενος των Ενόπλων Δυνάμεων και υπέγραψε κάποια από τα μεγαλύτερα εξοπλιστικά προγράμματα στην ιστορία του Ελληνικού Κράτους. Ο άλλοτε πανίσχυρος υπουργός και γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, ο «εκ δεξιών» του Ανδρέα Παπανδρέου, ο παραλίγο πρόεδρος του κόμματος (και άρα παραλίγο πρωθυπουργός), σύρρεται απολογούμενος σε επιτροπές και ουσιαστικά αποπέμπεται. Ο άλλοτε λαλίστατος, με ακατάσχετο σοσιαλίζοντα λόγο, έχασε τη φωνή του, κατηφής, φάντασμα του εαυτού του…
***
Κόκκαλα στην αρένα. Το πολιτικό σύστημα βλέποντας την οργή του πλήθους προσπαθεί να κερδίσει χρόνο ρίχνοντας κάθε τόσο κάποιον στην αρένα. Όμως δεν ρίχνει κρέας αλλά κόκκαλα: ξωφλημένους και ξεχασμένους, ώστε να ικανοποιείται μεν το κοινό αίσθημα (έστω για λίγο) αλλά να μη θίγεται το σύστημα. Τσουκάτος, Βοσκόπουλος, Μαντέλης, Τσοχατζόπουλος. Κάτι ακούγεται για λίστα δημοσιογράφων, ενώ θα υπάρξουν σίγουρα και άλλοι πολιτικοί, καλλιτέχνες κλπ. Όμως το πρακτικό αποτέλεσμα για τα προβλήματα της χώρας είναι μηδαμινό. Μέχρι που (όταν τα… κόκκαλα τελειώσουν) το σύστημα θα αναγκασθεί να… τρώει τις σάρκες του. Θα είναι η λαϊκή απαίτηση.