Γράφει ο Δημήτριος Σαρδέλλης
Η αξία των παιδιών είναι κυρίως, συναισθηματική. Πράγματι η επιθυμία να αποκτήσει κανείς παιδιά είναι πάρα πολύ μεγάλη. Για το λόγο αυτό αν υπάρξει φυσική αδυναμία, η επιστήμη έχει αναπτύξει μια ολόκληρη νέα ιατρική βιομηχανία για να βοηθήσει στην περίπτωση αυτή τα ζευγάρια αυτά προς την κατεύθυνση απόκτησης παιδιών.
Ανέκαθεν η απόκτηση παιδιών συνοψίζεται κατά τους ειδικούς επιστήμονες, στο ότι τα παιδιά είναι αξιαγάπητο φορτίο. Ωστόσο, παρατηρείται ένα αντικρουόμενο πολιτισμικό μήνυμα, όπως η διφορούμενη στάση μας σε σχέση με τα παιδιά και τις σχέσεις τους με τους ενηλίκους και την κοινωνία. Έτσι, ενώ οι γονείς επιθυμούν και αγαπούν τα παιδιά, ποτέ στην ιστορία δεν είχαμε τόσες λίγες γεννήσεις, ενώ όλοι συμφωνούν ότι πρέπει να δίνουμε το καλλίτερο στα παιδιά στο ξεκίνημα της ζωής τους, τα παιδιά ανήκουν στη λιγότερο εύπορη κοινωνική ομάδα και τέλος ενώ τα σχολεία θεωρούνται μια επένδυση για τα παιδιά και την κοινωνία, υπάρχει αδιαφορία ως προς την αξία της σχολικής εργασίας των παιδιών. Όπως αποκαλυπτικά γράφει ο Γερμανός κοινωνιολόγος Kaufmann, αυτή η δομική αδιαφορία ως προς τα παιδιά είναι ιστορικά μια εντελώς νέα κατάσταση στη σύγχρονη κοινωνία.
Και επειδή ανεφέρθη η μείωση των γεννήσεων, δεν θα πρέπει να πιστεύει κανείς ότι αυτό είναι αποτέλεσμα αποφάσεως των υποψήφιων γονιών, αλλά η αιτία θα πρέπει να αποδοθεί στο γεγονός ότι οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν χάσει πλέον την αίσθηση της κοινότητας σε τέτοιο βαθμό ώστε τα παιδιά πλέον, να θεωρούνται μια εντελώς ιδιωτική υπόθεση. Αρκετοί βασιζόμενοι στους υπάρχοντες οικονομικούς όρους, λέγουν και θεωρούν πως τα παιδιά είναι εμπόδιο στο να ζήσουν αυτοί καλά. Εκφράζουν την άποψη πως το ότι τα παιδιά αποτελούν κεφάλαιο για την κοινωνία έχει εκλείψει παντελώς. Πρόκειται δηλαδή για ένα εντελώς νέο ιστορικό δεδομένο, τελείως απαράδεκτο, αφού τα παιδιά είναι και θα είναι πάντα οι συνεχιστές της κοινωνικής, οικονομικής, πολιτικής, επιστημονικής εξελίξεως.
Προκειμένου να διασώσουμε το μέλλον πρέπει να υποστηρίξουμε τις οικογένειες, έτσι ώστε να μπορούν τα ζευγάρια να υλοποιήσουν την επιθυμία τους να γίνουν γονείς. Με τρόπο αυτό αναγνωρίζουμε την αξία των παιδιών, καθώς και τη σπουδαιότητα του ρόλου τον οποίο μπορούν να παίξουν, με στόχο τη μακροπρόθεσμη συνοχή της κοινωνίας μας.
Τα παιδιά συνεχίζουν κατά τους ειδικούς επιστήμονες αλλά και απλούς γονείς, να έχουν αξία από κάθε άποψη, ενώ ο αριθμός των γονέων που δεν θεωρούν χρήσιμα τα παιδιά τους μειώνεται σημαντικά. Πάντως είναι γεγονός σημαντικό και αξιοπρόσεκτο:
• Τα παιδιά όσο μειώνονται σαν κειμήλια παλαιότερων εποχών, όπου υπήρχαν εν αφθονία, τόσο αυξάνει η συναισθηματική τους αξία.
• Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να θυσιαστούν στο βωμό άλλων ενδιαφερόντων και προτεραιοτήτων των ενηλίκων και αυτό είναι ένα συνεχώς διογκούμενο πρόβλημα τόσο για τα παιδιά όσο και για τους γονείς.
• Κανένας δεν μπορεί, χωρίς να υποστεί τις δυσάρεστες συνέπειες, να υποκρίνεται ότι τα παιδιά δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέλος της εξίσωσης των γενεών και να εξαιρεθούν από αυτήν.
Η αξία των παιδιών είναι μεγάλη και θα παραμείνει μεγάλη.