Η αποδημία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου συγκίνησε την πλειονότητα των Ελλήνων και αποτέλεσε για μέρες το κύριο γεγονός της επικαιρότητας. Ως άνθρωπος με έντονη προσωπικότητα, ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος, λατρεύτηκε από την πλειονότητα του ελληνικού λαού, προβλημάτισε πολλούς, αλλά και απέκτησε αρκετούς εχθρούς. Τελικά ο απολογισμός αποδείχθηκε θετικός. Σύσσωμη η ηγεσία της Ελληνικής Πολιτείας τον συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία, εκφράζοντας μόνο επαίνους. Καταλυτική η ομιλία του Προέδρου της Βουλής που περιείχε αποσπάσματα από τα λόγια όλων των κομμάτων για τον εκλιπόντα. Γενική η αποδοχή.
Η εφημερίδα μας, ως μνημόσυνο, και με την ευκαιρία της 187ης επετείου του 1821 που γιορτάζουμε φέτος, παραθέτει ένα απόσπασμα από λόγο του μακαριστού Χριστοδούλου, που έκανε στα Ψαρά το 2001, με τίτλο «Τί σημαίνει γιά μᾶς σήμερα τό 21;»
«Μιλώντας γιά τό ΄21 θέλουμε νά μένουμε προσκολλημένοι στόν ἔπαινο, καί ἀρνούμεθα νά στρέψουμε τό βλέμμα στήν προβληματική. Κλείνουμε τά μάτια καί τ΄ αὐτιά μας μπροστά σέ ὅ,τι θά μποροῦσε νά εἶναι ὄχι θριαμβολογία ἀλλά ἔλεγχος. Νομίζουμε πώς ἀρκοῦν στούς ἥρωες τά μεγάλα μας λόγια καί τά στεφάνια πού καταθέτουμε. Δέν θέλουμε νά νιώσουμε ὅτι ἡ μόνη τιμή πρός τούς ἥρωες, ἡ μόνη ἀναγνώριση τή θυσίας τους, εἶναι ὄχι μόνον ἡ μνήμη μας ἀλλά κυρίως ἡ πράξη μας. (…)
Θέλω νά τολμήσουμε ἐδῶ, μαζί, νά δοῦμε τήν ἀδιαφορία μας γιά τό ΄21. Πόσοι, ἀλήθεια, ἀπό τούς σημερινούς Ἕλληνες συγκινούμεθα μέ τή θύμησή του; Πόσοι κατανοοῦμε τό μήνυμά του καί πόσοι νιώθουμε ὅτι ἡ ζωή μας πρέπει νάναι σύμφωνη μέ τό πνεῦμα του;
Ἐκτός ὅμως ἀπό τήν ἀδιαφορία, ὑπάρχει καί ἡ ἄγνοια. Γνωρίζουμε ὅλοι ὅτι τά Ἑλληνόπουλα σήμερα στά σχολεῖα τους ἐλάχιστα μαθαίνουν γιά τό ΄21, ἐλάχιστα ἔχουν συναίσθηση πόσο αἷμα καί πόσο βαθύ πόνο ἔχει μέσα του αὐτό τό σύμβολο πού λέγεται σημαία, καί πού πολύ συχνά ἀντιμετωπίζεται σάν ἕνα κοινό πανί. (…)
Ἔχουμε φτιάξει μία κοινωνία πού μοιάζει θερμοκήπιο τοῦ κακοῦ. Κάθε σκηνοθετίσκος μπορεῖ νά γελοιοποιεῖ ἀπό τήν τηλεόραση τήν ἀγάπη στήν πατρίδα καί τήν πίστη στόν Θεό, κι ἐμεῖς τά βλέπουμε αὐτά ξαπλωμένοι στίς ἄνετες πολυθρόνες μας καί γελᾶμε. Διασκεδάζουμε βλέποντας νά γελοιοποιοῦνται οἱ ἥρωες, νά ἐξευτελίζονται αὐτοί πού πλήρωσαν μέ αἷμα καί φρίκη τό δικαίωμά μας νά καθόμαστε μπροστά σέ τηλεόραση. Χωρίς καμιά συναίσθηση ντροπῆς καί εὐθύνης, χάσκουμε ἠλιθίως βλέποντας τόν ἐσκεμμένο καί ἀσταμάτητο διασυρμό τῆς πατρίδας καί τῆς πίστης. (…)
