Τη λύση θα δώσουν οι επιλογές των πολιτών
Η διαφθορά και η διαπλοκή στο δημόσιο βίο της χώρας έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό τα κύρια θέματα που απασχολούν τον τύπο και τους πολίτες. Οι έρευνες, όπως αυτή που δημοσιεύουμε στις εσωτερικές σελίδες, δείχνουν ότι οι Ελληνες θεωρούν ως πλέον διεφθαρμένους τους πολιτικούς ενώ ακολουθούν οι γιατροί, οι επιχειρηματίες, οι δημοσιογράφοι και άλλα επαγγέλματα. Από παντού ακούγονται φωνές κατά των πολιτικών και του πολιτικού συστήματος της χώρας γενικότερα. Σε κάποιες περιπτώσεις μέλη του Κοινοβουλίου λοιδωρήθηκαν ή προπυλακίστηκαν. Φθάσαμε στο σημείο να ακουστεί και το σύνθημα «κάψτε τη Βουλή».

Μέσα σ’ όλο το δυσμενές κλίμα των οικονομικών προβλημάτων της χώρας «ξεχάστηκαν» κάποια άλλα θέματα πολύ σημαντικότερα. Θέματα τα οποία για πολύ καιρό βρισκόντουσαν στην πρώτη γραμμή της ειδησεογραφίας και έδειχναν να ενδιαφέρουν την πλειονότητα του ελληνικού λαού: ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΑΙΓΑΙΟ, ΚΥΠΡΟΣ… Τα θυμάται κανείς;

Φυσικά αυτό δεν μπορεί να θεωρείται τυχαίο. Είναι βέβαιο ότι κάποιοι επιδιώκουν να τα αποσύρουν από την επικαιρότητα, ή ακόμα καλύτερα να ξεχαστούν ενώ παράλληλα είναι βέβαιο εργάζονται για την «επίλυσή» τους με τον τρόπο που αυτοί επιθυμούν.

Όπως ο λύκος που χαίρεται στην αναμπουμπουλα, μήπως κάποιοι θα θελήσουν να επιβάλλουν λύσεις εκμεταλευόμενοι τα προβλήματα της χώρας; Ήδη είχαμε την κατάργηση του Υπουργείου Μακεδονίας-Θράκης, αλλά την ταυτόχρονη δημιουργία δύο θέσεων υφυπουργών στη Θεσσαλονίκη. Δηλαδή καταργήσαμε έναν υπουργό (αλλά και το όνομα) για να αποκτήσουμε δύο χωρίς όνομα. Το ίδιο και στο Αιγαίο, όπου το κλίμα δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστο. Παράλληλα, στη Χίο αποκαθηλώνουν τον γνωστό πίνακα του Ντελακρουά που απεικονίζει τη μεγάλη σφαγή, προφανώς για να εξευμενίσουν το «θηρίο».

Με αισιοδοξία για το αύριο!

Για δεύτερη συνεχή φορά μπαίνουμε σ’ ένα νέο έτος μέσα σε ένα περιβάλλον κρίσης και απαισιοδοξίας, μαζί μ’ ένα μείγμα αγωνίας για το μέλλον. Πέρυσι βρισκόμασταν στην αρχή της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και στα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην χώρα, κυρίως στην Αθήνα, από τα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008.

Φέτος ο νέος χρόνος βρίσκει τη χώρα σε έξαρση οικονομικής κρίσης, που προκαλεί μια δικαιολογημένη αγωνία για το αύριο, αλλά και εν μέσω προβλημάτων τρομοκρατίας και ασφάλειας του πολίτη και της περιουσίας του γενικότερα, που προφανώς μας ανησυχούν όλους. Παράλληλα, εκδηλώνονται ιδεολογίες ξένες προς τα ιδανικά του ελληνικού έθνους και προσπάθειες φαλκίδευσης της εθνικής ιστορίας, αλλοίωσης της ελληνικής γλώσσας, «ενοχοποίησης» του πατριωτισμού, εμπαιγμού της θρησκείας… Παλαιότερα, οι εκφραστές αυτών των απόψεων ήταν στο περιθώριο και η αποτελεσματικότητά τους ήταν μικρή. Εδώ και αρκετά χρόνια απέκτησαν δύναμη, σε κάποιες περιπτώσεις και πολιτική εξουσία, και εισήλθαν σε όλους τους χώρους. Στην εκπαίδευση, στον Τύπο, ακόμα και σε κυβερνητικές θέσεις.

Το ΠΑΣΟΚ κέρδισε με άνεση τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, γεγονός που έδωσε την δυνατότητα στον κ. Παπανδρέου να εδραιώσει την θέση του στην ηγεσία της χώρας αλλά και στο κόμμα του. Είμαστε βέβαιοι ότι ο νέος Πρωθυπουργός κατανοεί πλήρως ότι κέρδισε τις εκλογές, όχι διότι «μάγεψε» τους Έλληνες με τα λόγια του, αλλά επειδή τους έδωσε βάσιμες ελπίδες και προσδοκίες για κάτι διαφορετικό. Είμαστε επίσης βέβαιοι ότι ο νέος πρωθυπουργός αντιλαμβάνεται καλύτερα απ’ τον καθένα ότι τώρα αρχίζουν οι δυσκολίες και ότι ο δρόμος για την επίλυση των προβλημάτων είναι δύσκολος και ανηφορικός.

Η εντύπωση που δημιουργήθηκε από την αρχή είναι ότι ο κ. Παπανδρέου έχει αρκετούς και ικανούς συμβούλους, που φαίνεται να του εξασφαλίζουν ένα υγιές περιβάλλον. Αυτό είναι πολύ σημαντικό διότι όπως και η ιστορία μας διδάσκει, συχνά στην αποτυχία των ηγετών συμβάλλει το φαύλο περιβάλλον τους. Η φαυλότητα αποτελεί χαρακτηριστικό της πολιτικής ζωής της χώρας εδώ και δεκαετίες και το κόμμα που ανήλθε στην εξουσία έχει το δικό του παρελθόν στο θέμα αυτό. Το ερώτημα συνεπώς είναι κατά πόσο ο νέος Πρωθυπουργός θα μπορέσει να συγκρατήσει το «βαθύ» ΠΑΣΟΚ και να επιβάλει τις νέες αντιλήψεις που πρεσβεύει.

Περιβάλλον

Ώρα μηδέν

Μία ακόμη ευκαιρία για να ασχοληθούμε με το περιβάλλον και να συζητήσουμε λύσεις για την βελτίωσή του και την προστασία του, πέρασε μάλλον ανεκμετάλλευτη για τους περισσότερους Έλληνες. Ημέρα περιβάλλοντος η 5η Ιουνίου, αλλά πόσοι το αντιλήφτηκαν και ασχολήθηκαν με το θέμα;

Το λυπηρό είναι ότι το περιβάλλον δεν είναι κάτι που απασχολεί ή συγκινεί ιδιαίτερα τους Έλληνες. Αυτό τουλάχιστον δείχνουν οι στατιστικές και οι δημοσκοπήσεις. «Οικολόγοι στα λόγια οι Έλληνες» ήταν ο τίτλος σχετικού άρθρου ημερήσιας εφημερίδας, όπου επίσης σημειωνόταν ότι σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα οι Έλληνες γνωρίζουν τα προβλήματα, παραδέχονται ότι η κατάσταση του περιβάλλοντος στην Ελλάδα είναι κακή, αλλά δεν ανακυκλώνουν και δεν αλλάζουν τις καθημερινές τους συνήθειες, ώστε να συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος.

Με την έναρξη του καλοκαιριού το μυαλό μας πηγαίνει στην ανάγκη της προστασίας του δάσους. Οι πυρκαγιές των προηγούμενων ετών, με πρώτη εκείνη του Αυγούστου του 2007, δεν μπορούν να αφήσουν κανέναν αδιάφορο. Οι περιοχές που πλήγηκαν τότε, προσπαθούν ακόμα να συνέλθουν από τα τραύματα που υπέστησαν. Σε τοπικό επίπεδο η πυρκαγιές στην πλαγιά του Υμηττού απείλησε την περιοχή μας και σε κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις, άφησε τη σφραγίδα της καταστροφής.
Οι Δήμοι της περιοχής, διάφοροι σύλλογοι και μεμονωμένοι πολίτες δραστηριοποιούνται στην κατεύθυνση της προετοιμασίας για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε δύσκολης κατάστασης στην περίοδο του καλοκαιριού. Ο Δήμος Παπάγου δημιούργησε την Εθελοντική Υπηρεσία Δασοπροστασίας με σκοπό την ανάπτυξη κάθε μορφής δραστηριότητας για την προστασία των δασών και αλσών και εν γένει του φυσικού περιβάλλοντος, στα διοικητικά όρια του Δήμου και την ευρύτερη περιοχή (Υμηττού), σε συνεργασία με τους ομόρους Δήμους και τους αρμοδίους Φορείς.

Η έξαρση των βίαιων εκδηλώσεων ομάδων κουκουλοφόρων κυρίως στο κέντρο της Αθήνας είναι κάτι που προβληματίζει το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Δεν πρόκειται για καινούργιο φαινόμενο, το γνωρίζουμε χρόνια τώρα. Φαίνεται όμως ότι επί σειρά ετών δεν δόθηκε η δέουσα σημασία ούτε λήφθηκαν συγκεκριμένα και επαρκή μέτρα για την αντιμετώπιση του.

Ποια είναι όμως αυτά τα παιδιά που συνηθίσαμε να αποκαλούμε «κουκουλοφόρους»; Και γιατί προβαίνουν σ’ αυτές τις ενέργειες; Έχει διαπιστωθεί ότι μεγάλο ποσοστό προέρχεται από εύπορες και ευκατάστατες οικογένειες και συχνά από επώνυμους γονείς. Άρα δεν μπορεί να ισχύει απόλυτα ότι οδηγούνται σε βίαιες εκδηλώσεις εξαιτίας της ανέχειας. Εκείνο που διαπιστώνεται είναι ότι πρόκειται για παιδιά που έχουν έλλειμμα παιδείας και κατάλληλης οικογενειακής μέριμνας και αγωγής. «Η υποχωρητικότητα και ανοχή του κρατικού οργανισμού έναντι των αντικοινωνικών αυτών πράξεων κυοφόρησε την εξέγερση» διαπιστώνει διακεκριμένος ανώτατος δικαστικός και συμπληρώνει ότι «αυτή εκδηλώθηκε ως αντίδραση απέναντι στη φαυλότητα που επικράτησε κατά τα τελευταία έτη στον δημόσιο βίο».

Με απλά λόγια κάποιοι δεν έκαναν καλά την δουλειά τους: γονείς και δάσκαλοι. Κάποιοι αποτέλεσαν αρνητικά υποδείγματα πολιτών : πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες. Φυσικά η Πολιτεία ως θεσμός, που δεν έλαβε, χρόνια τώρα, τα απαραίτητα μέτρα - προληπτικά και κατασταλτικά - για την αντιμετώπιση του προβλήματος, έχει μερίδιο της ευθύνης.

Κατεβάστε το τεύχος Φεβρουαρίου/Μαρτίου 2009