Για πρώτη φορά έχουμε μίζες με αποδείξεις. Αν στο παρελθόν κάποιοι κράτησαν με νύχια και με δόντια επτασφράγιστους τους λογαριασμούς τους στην Ελβετία, στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται ότι τα πράγματα είναι πιο καθαρά. Μίζες με ονοματεπώνυμο (ή έστω... επωνυμία!) και διεύθυνση. Μας τα λένε οι Γερμανοί, έστω και όχι ολόκληρα: δώσαμε εκεί και εκεί. Αποτελεί βέβαια κόλαφο για το ελληνικό πολιτικό σύστημα και την ελληνική δικαιοσύνη που τόσα χρόνια δεν μπόρεσαν τίποτε να αποδείξουν και τώρα λειτουργούν υπό την πίεση της γερμανικής δικαιοσύνης. Φαίνεται ότι οι Γερμανοί δεν παίζουν. Ελπίζουμε το ίδιο και η ελληνική δικαιοσύνη.

Γιατί διώχνουμε τους ξένους από τα μουσεία; Η κατάσταση που επικρατεί στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς μας χώρους μόνο ως απαράδεκτη μπορεί να θεωρηθεί. Μας εκθέτει διεθνώς και φυσικά αποδυναμώνει κάθε προσπάθεια για επιστροφή των ελληνικών αρχαιοτήτων στον τόπο τους. Ξένος επισκέπτης ελληνικών μουσείων, προφανώς απογοητευμένος από το ωράριο και τη συμπεριφορά, γράφει σε εφημερίδα της Αθήνας: «τα μάρμαρα του Παρθενώνα μπορεί να τα επισκεφθεί κανείς στο Βρετανικό Μουσείο καθημερινά ως τις 5.30 το απόγευμα και δύο φορές την εβδομάδα ως τις 8.30». Εδώ γιατί κλείνουν στις 2.30μμ; Ποιο είναι το κατεστημένο αρχαιολόγων και φυλάκων που αντιδρά στην εξυγίανση του χώρου και επιμένει στην αναχρονιστική και δημοσιοϋπαλληλικού τύπου λειτουργία των μουσείων; Έντονες ήταν επίσης οι διαμαρτυρίες τουριστών και τουριστικών πρακτόρων για το ωράριο των αρχαιολογικών χώρων. Είδαμε στην τηλεόραση ξένη τουρίστρια, απογοητευμένη που δεν μπόρεσε να μπει στο χώρο της Δήλου, να λέει: «Δεν μπορεί να κλείνουν στις 3 μμ. Είναι τρελό!»

Αυτή η ιστορία με τους γάμους των ομοφυλοφύλων στην Τήλο πέρασε από τη φαιδρότητα στην πρόκληση των δημοσίου αισθήματος. Ο δήμαρχος μάλιστα του νησιού, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως πρωτοπόρο και νεωτεριστή, καυχήθηκε ότι περίπου διέσωσε την τιμή της Ελλάδας διεθνώς!!! Δηλαδή χωρίς αυτόν δεν θα είχαμε… πρόσωπο να αντικρίσουμε τον υπόλοιπο κόσμο. Εν πάσει περιπτώσει, ο άνθρωπος πέτυχε να γίνει γνωστός και να εξασφαλίσει «εκλεκτό» τουρισμό για το νησί του. Δεν μένει παρά να ευχηθούμε στους νιόπαντρούς του… καλούς απογόνους.

Την ημέρα του σιδηροδρομικού ατυχήματος στο Μπράλο, ακούσαμε στα ραδιόφωνα τον Πρόεδρο των εργαζομένων στον ΟΣΕ να καταφέρεται κατά του Υπουργού που «δεν έκανε τίποτε» κατά την διοίκησης του Οργανισμού για «διοικητική ανικανότητα» και για «διοικητικό μπάχαλο» και άλλα ωραία του γνωστού «συνδικαλιστικού στυλ». Τότε αναρωτηθήκαμε αν ο ίδιος αισθανόταν καθόλου υπεύθυνος, ως εκπρόσωπος των εργαζομένων, για το «διοικητικό μπάχαλο». Τώρα που βγήκε στην επιφάνεια η μαφία του ΟΣΕ και η ευθύνη της για το ατύχημα, ούτε τον είδαμε ούτε τον ακούσαμε. Μήπως αυτοί που συγκροτούν τη μαφία είναι …μέλη του συλλόγου φίλων του σιδηροδρόμου; Μήπως δεν είναι εργαζόμενοι, τους οποίους εκπροσωπεί ο εν λόγω Πρόεδρος; Πώς και δεν γνώριζε τίποτε τόσα χρόνια;