Ενώ η Ανατολική Αττική καιγόταν, κατέφθασαν και οι «Eπί τόπου», όπως τους αποκαλούσε παλαιότερα ο Χάρι Κλυν. Χωρίς να αισθάνονται καμία ευθύνη, θεωρούσαν υπεύθυνους τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Έτσι ο ένας έδειχνε τον άλλο. Αλλά ποιος επέτρεψε το έγκλημα της αυθαίρετης δόμησης επί δεκαετίες; Ποιος νομοθετούσε και μπορούσε (αν ήθελε) να ελέγξει τα όργανα του Κράτους που παρανομούσαν και συνεχίζουν να παρανομούν; Τώρα η φύση εκδικείται, αλλά οι «Επί τόπου» μάλλον συνεχίζουν να μην καταλαβαίνουν.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αρμοδίων, στην Αττική υπάρχουν 1,5 εκατομμύρια αυθαίρετες κατασκευές, με τις περισσότερες να βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του νομού. Από αυτά, περίπου 150.000 αυθαίρετα κτίσματα βρίσκονται μέσα σε δασικές περιοχές.
Πώς να χαρακτηρίσει κανείς εκείνους τους ιδιοκτήτες σπιτιών που έξαλλοι καταφέρονταν μέσω των καναλιών κατά παντός αρμοδίου και κατήγγελλαν την «απουσία του
κράτους» ενώ οι ίδιοι εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την απουσία του κράτους είχαν ανεγείρει τα αυθαίρετά τους;



